Onomkeerbaar traumatisch beschadigd

Dit is de titel van een bundel essayachtige mijmeringen. Zoals ik eerder in deze blog vermeldde, zie ik een 'implied reader' voor mij, zelfs als die in werkelijkheid afwezig is. Okay, of zoals Camus het omschrijft is één van de manieren om in deze absurde chaos stand te houden het 'kader' dat kunst verschaft, hetzij letterlijk omheen een schilderij, hetzij via de afbakening die het schrijven van een boek verschaft. Camus vindt dat fictie niet bestaat: er is steeds een aanknopingspunt in de werkelijkheid voor handen waardoor de lezer kan begrijpen waarover het gaat. Bovendien is een 'verzonnen' verhaal ontstaan in het brein van de schrijver, en daardoor even goed 'echt'. 'Realisme'in de kunst is eveneens onbestaand: ergens moet het verhaal stoppen: de realiteit gaat ononderbroken verder en kan bijgevolg onmogelijk in boek of schilderij gegoten worden.