Ik heb vanmiddag een bespreking met mijn promotors over mijn eindverhandeling; het probleem is dat mijn verhandeling nooit eindigt.
"Men wil dat iemand die nog zoekt al een conclusie heeft getrokken. Ontelbare stemmen zeggen hem al wat hij heeft gevonden en toch is het dat niet, en hij weet het. Zoeken en maar laten praten? Natuurlijk. Maar zo nu en dan moet men zich verdedigen. Ik weet niet wat ik zoek, ik geef het voorzichtig een naam, spreek mezelf tegen, verval in herhaling, ga voor- en achteruit. Toch wordt mij bevolen eens en voorgoed namen, of een naam, vast te stellen. Dan kom ik in opstand; is wat een naam heeft gekregen niet reeds verloren? Dit is in ieder geval wat ik kan proberen te zeggen." (Albert Camus, L'Eté, p. 121)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten