Leidt filosofie naar het schavot?


"Tijdens zijn lezing in Jeruzalem verklaarde hij (Derrida) zich solidair 'met diegenen die [...]het einde van alle geweld eisen, met diegenen die de misdaden van het terrorisme en de militaire of politieke repressie veroordelen, met diegenen die de terugtrekking van het Israëlische leger uit de bezette gebieden wensen en de erkenning van het recht van de Palestijnen zelf hun vertegenwoordigers te kunnen kiezen voor de onderhandelingen die meer dan ooit ontontbeerlijk zijn".[...]
"De Verenigde Staten is de laatste democratie van christelijke inspiratie die de doodstraf nog altijd massaal toepast. Derrida is voorstander van een onvoorwaardelijke afschaffing. In 1997 stuurt hij samen met mevrouw Mendès France een open brief naar Clinton waarin ze vragen om het proces van de ter dood veroordeelde Mumia Abu-Jamal opnieuw te openen. Derrida levert een scherpe kritiek op de doodstraf en op al wat daarmee verbonden is, om te beginnen de opvatting van soevereiniteit van de staat die zich het recht aanmaant (in Van Dale : 'aanmatigt', eig.aanpassing) om over leven en dood te kunnen beslissen. Hij laat niet na om op de theologische oorsprong van de soevereiniteitsgedachte te wijzen. Hij voert een deconstructie van het speculatieve schavot en stelt zich de vraag wat de filosofie met het schavot verbindt, want het is opmerkelijk dat geen enkele filosoof de doodstraf expliciet en als dusdanig heeft veroordeeld". (eigen vetjes)
Oger, Erik, Jacques Derrida, een inleiding.Kapellen : Uitgeverij Pelckmans, 2005,p 34-35