ALARM : ONVOORZIENE WENDING IN GEDACHTENGANG.

Wie ben ik om te beslissen of zelfmoord al dan niet gelegitimeerd kan/mag worden?
Wat dan met euthanasie? Is dat een daad van terreur? Moet het leven tot elke prijs voorrang krijgen op de dood?

Het feit dat ik deze blog vrijwillig verderzet, bewijst dat er voor de filosofie eigenlijk nooit een 'afsluitmoment' is. Het is een zoektocht, waarbij eventueel een bepaalde zienswijze vanzelf vaker aan de oppervlakte komt dan andere. Een 'deadline' is dus eigenlijk misplaatst. Ik kan nu pas van enige 'verdieping' spreken, zodat ook mijn paper 'achterhaald' is.
Ik heb in de optie taal - en letterkunde geleerd dat een 'auteur' steeds een 'implied reader' voor ogen heeft, al leest in werkelijkheid niemand zijn geschriften.
En toch is het interessant om te schrijven en ervan uit te gaan dat niemand je leest; vanzelf, of met veel moeite, probeer je toch de juiste toon te vinden, om je implied reader niet voor het hoofd te stoten.